แท็กซี่น่ากลัวจัง

เรื่องที่เจอมา เขียนเล่าไว้เล่นๆ แชร์ประสบการณ์ในบอร์ด แต่ดูเหมือนเพื่อนๆ จะชอบ (รึเปล่า?) บอกว่าตลกดี เราก็งงๆ อ่ะนะคะ ไม่รู้ว่าตลดตรงไหน แต่เอาเถอะ มีคนชอบก็ดีแล้ว เพราะงั้นก็ขอเอามาเล่าเก็บไว้ในบล็อกเป็นคอลเลคชั่นประสบการณ์สักหน่อยก็แล้วกันนะคะ ^^


แท็กซี่เดี๋ยวนี้น่ากลัวนะ

เมื่อวานมีธุระนิดหน่อย ตอนเกือบๆ เย็นต้องไปที่ สนง.ทนายความของพี่ชาย เราก็ขาหัก เลยขึ้นแท็กซี่ไป มีคุณพ่อกับคุณพี่สาวไปเป็นเพื่อน ไอ้เรานั่งหน้่ารถข้างที่นั่งคนขับเลย แล้วก็แบบว่า.....

บอกคนขับถึงที่หมายปลายทาง เห็นเแล้วล่ะว่าเขาคุยโทรศัพท์อยู่ แต่เขาก็โอเค ยอมไป เราก็ขึ้นรถ นึกว่าขึ้นรถแล้วจะวางโทรศัพท์ เลยไม่ว่าอะไร แต่ที่ไหนได้....

ไม่ใช่แค่ไม่วางโทรศัพท์ แต่มันหนักกว่านั้น คือ....

แท็กซี่เขาทะเลาะกับภรรเมียเขาอยู่ทางโทรศัพท์อ่ะค่า!! o_O!!

เสียงดังมากเลยอ่ะ เราก็นั่งใกล้ๆ หนวกหูสุดๆ ว่าจะลงแล้วล่ะ แต่เขาไล่แฟนให้วางสาย เพราะติดลูกค้า เราก็เห็นเขารับผิดชอบดีเลยไม่ลงก็ได้ แต่....

เราว่าแฟนเขางี่เง่ามากเลยอ่ะ ทั้่งที่แท็กซี่บอกว่าติดผู้โดยสารแต่แฟนเค้าก็ไม่ยอมวางหู แท็กซี่ก็ยิ่งโมโหหนัก ความเร็วรถก็พุ่งสูงขึ้นๆ (น่ากลัวมากๆ)

สุดท้ายแท็กซี่ฟิวส์ขาด บอกว่าจะโทรกลับไป นังแฟนเขาก็ถามว่าจะโทรกลับกี่โมง แท็กซี่ก็ว่า (เสียงดัง แก้วหูเราแทบแตก) บอกไป "ไม่รู้ ส่งผู้โดนสารเสร็จ" แล้วก็ตัดสายไปเลย

เราก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก พอวางสายแม็กซี่ก็หันมาถามทาง แล้วก็เสียงดุใส่เราด้วยอ่ะ (คาดว่าอารมณ์คลั่งค้างคา) ดุเราเสร็จก็ขับรถต่อไปด้วยความเร็วสูงมาก เราก็นั่งสวดมนต์ภาวนา ----เฮ้ย เราจะมีชีวิรอดไปจนถึงที่หมายหรือเปล่าเนี่ย---- (น่ากลัวมากอ่ะ-_-)

ผ่านไปสักพัก 5 นาทีได้ โทรศัพท์แท็กซี่ก็ดังขึ้นอีก....


กรี๊ดดดด!!! นังภรรเมียแท็กซี่โทรมาอีกแล้วอ๊า!!


แท็กซี่ก็ไม่คุยด้วย บอกว่าจะโทรกลับ แล้วก็วางสาย

เรานั่งอยู่ก็พยายามสวดมนต์คิดถึงพินัยกรรม (ที่ยังไม่ได้เขียน) ว่าขอให้ถึงที่หมายโดยปลอดภัย ขอให้มีชีวิตรอดกลับไปเขียนพินัยกรรมก่อนก็ยังดี (อย่างน้อยเงินค่าคลิกที่ลอยอยู่้ในแอดเซนต์มันก็เอามาเป็นค่าทำศพได้นะ)

แท็กซี่วางสายปุ๊บ ไม่ถึงนาที โทรศัพท์ดังอีกแล้ว

--เฮ้ย อิปลวก!! (ขอเลียนแบบคนด่า Tag FB นิดนะค่ะ~_^') มันจะโทรมาอะไรกันหนักกันหนาเนี่ย เกิดแท็กซี่มันโมโหขับแหกโค้งเราก็ซวยดิ--- น่ากลัว สยดสยองมากเลยอ่ะ


แท็กซี่ก็รับโทรศัพท์ ยัยแฟนเค้างี่เง่ามากเลยอ่ะ โทรมาถามถามต่ออีกว่าจะโทรกลับเมื่อไหร่ (หูย...เราเป็นแท็กซี่นะเราหย่าไปแระ ผู้หญิงอะไรเนี่ย พูดไม่รู้เรื่อง น่ารำคาญมาก-*-) แท็กซี่ก็ประชดไปเลยว่า

"ท่านครับ ผมไม่ได้ทำงานโรงงานครับจะได้รู้ว่าเวลาเลิกงานว่างกีโมงจะโทรหาได้น่ะ!!" เสร็จแล้วก็ตัดสายไปอีก

เราก็นั่งสวดมนต์ คิดในใจว่า ทำไมมันไม่ปิดเครื่องไปเลยว้า~

นั่งสงบผ่านไปสักห้านาทีเสียงโทรศัพท์ดังอีกแล้ว --เฮ้ย!! ทำไมมันไม่้ปิดเครื่อง แล้วเราจะมีชีัวิตรอดไปถึงที่หมายไหมเนี่ย-- น่ากลัวมากอ่ะ

แต่ปรากฏว่าคราวนี้ที่โทรมาเป็นใครก็ไม่รู้ มิใช้ศรีภรรยาของเค้าอ่าค่ะ แท็กซี่คุยไปแป็บก็เหมือนจะอารมณ์ดีขึ้น (หรือมิงั้นอาจเป็นศนีภรรยาน้อย เลยอารมณ์ดี) สปีดของรถก็ช้าลง (เราก็ถอนหายใจโล่งอก) พอวางหูก็เริ่มเข้าสู่ภาวะปกติ

แล้วเราก็ถึงที่หมาย เอาชีวิตรอดมาได้.... อย่างหงุดหงิดรึเปล่าก็ไม่รู้สินะคะ -_-

Miscellaneou: เล็กๆ น้อยๆ ที่อยากแบ่งปัน

น้ำใจนิดๆ หน่อยๆ ของคนอื่นก็ทำให้ชีวิตคนเรามีความสุขได้.


Story1: ไปซื้อโรตี ซื้อบ่อยเลย เจ้านี้ทำอร่อยดี เมื่อวานไปซื้ออีก เขาคงจำหน้าเราได้ ทอดใหม่ๆ กรอบให้ แถมเรามาฟรีๆ 1 อัน แค่นี้ก็มีความสุขแล้วค่ะ ❤

Story2: ขึ้่นรถเมล์กลับบ้าน จากบางนา-ตราด 2ทุ่มแล้ว ถนนเปลี่ยว น่ากลัวมากๆ ไม่มีบ้านคนเลย บนรถเมล์คนลงไปเรื่อยๆ ถ้าคนลงหมดรถ เราจะต้องนั่งอยู่งั้นกับ... คนขับ กับ กระเป๋ารถเมล์ โคตรน่ากลัว
พยายามมองในรถว่าคนรถหมดหรือยัง กะว่าถ้าหมดต่อให้ถนนเปลี่ยวมืดแค่ไหนก็จะไม่นั่งอยู่เป็นคนสุดท้ายหรอก เพราะรถเมล์คนขับเถื่อนน่ากลัวมากเลย
แต่คนไม่หมดรถสักที เหลือเรากับผู้ชายอีกคนหนึ่งนังหลังสุดหลังรถเลย (เรานั่งหน้าสุด) กะว่าถ้าคนนี้ลงก็จะลงล่ะ แต่เขาก็ไม่ลงสักที
สุดท้ายรถขับมาจนถึงพระโขนง ถนนเริ่มมีไฟ เป็นเขตในเมือง รถติดไฟแดง ลุกพรึ่บ!! รีบกระโดดลงเลย ทันทีทันควัน ผู้ชายคนนั้นลุกลงตาม หันมามองหน้าเราก่อนด้วย...
อ๊า!! นี่เขาเจตนานั่งเป็นเพื่อนเรามาตลอดทางเลยเหรอเนี่ย น่ารักมากๆ เป็นคนดีจริงๆ

เรื่องนี้ผ่านมา 7 ปีแล้วแต่ยังจำได้ ประทับใจมากในความเป็นสุภาพบุรุษของคนที่ไม่รู้จักแม้แต่ชื่อคนนั้น จะจดจำไว้จนวันตายเลย ❤

Story3: เมื่อวานมีคนใจดี PM มาหา โฮสต์ฺที่ใช้อยู่ล่มค่ะ ไม่มีอะไรมาก เราไม่มีเงินจ่ายค่าโฮสต์เลยอดทนไป เจ้าของโฮสต์ก็น่าสงสาร มีแต่คนไปซ้ำเติม เห็นคนที่ทำงานแบบเดียวกันบ้างก็ซ้ำเติมเขา บ้างก็ฉกกวยประโยชน์จากสถานการณ์นั้นโฆษณาตัวเอง มันเป็นเรื่องของธุรกิจ แต่คนพลาดพลังกันได้ ไม่น่าซ้ำเติมกันเลย

คนใจดีคนหนึ่้งเห็นเราลำบาก (จน ไม่มีเงินย้ายโฮสต์) เลยจะช่วยเหลือ ดีใจ ขอบคุณๆ มากเลยๆ แต่ที่ดีใจที่สุด ท่ามกลางสถานการณ์ที่คนมากมายกำลังเหยียบเด็กหนึ่งเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง แต่คนมีน้ำใจคนนั้นยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเราด้วยควาหวังดีจริงๆ ไม่ได้ใช้ประโยชน์จากสถาการณ์เหยียบซ้ำคนที่กำลังล้มเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจของตัวเอง

แค่รู้ว่ายังมีัคนแบบนี้อยู่ในโลก เพียงเท่านี้ก็ทำให้โลกน่าอยู่ขึ้นเยอะ มีความสุขมากๆ เลยล่ะ ❤